Orhan Ali YILMAZ
MELEKÜ’L-MEVTE YARDIM ETMEK… 07.05.2009
Önce konunun, ya da “insan”ın, “kısaca” bir teşhisi:
“Kuvâ-i insaniye tahdit edilmediğinden cinayeti büyük olur.. Hayvanın hilâfına, insandaki kuvâlar fıtrî tahdit olmamış. Onda çıkan hayr ü şer, lâyetenâhî gider.
Onda olan hodgâmlık, bundan çıkan hodbînlik, gurur, inad birleşse, öyle günah oluyor ki, beşer şimdiye kadarOna isim bulmamış. Cehennemin lüzûmuna delil olduğu gibi, cezası da yalnız Cehennem olabilir.
Şu zaman da gösterdi: Cehennem lüzûmsuz olmaz, Cennet ucuz değildir.” (Sözler, 648)
Ve, bir suâl: "İstibdâdın çirkinliğine, meşrûtiyetin bu derece iyiliğine delilin nedir?"
Cevap: Siz avâm olduğunuzdan hayâlinizle tefekkür, gözünüzle taakkul ettiğinizden, temsil size bürhân-ı nazarîden daha ziyâde muknîdir. İşte, ikisinin mâhiyetlerini misâlle tasvir edip göstereceğim.
İşte, biliniz:
Hükûmet hekim gibidir; millet hastadır. Farzediniz, ben şu çadırda oturmuş bir hekimim. Şu etraftaki herbir köyde, Allah etmesin, birer ayrı hastalık var. Ben o hastalıkları teşhis etmemişim, hem de tâcizimi istemeyen müdâhenecilerden (dalkavuk, yalaka), yalancılardan başka kimseyi görmemişim. Şu halde, şu köylere, tanımadığım bir hastalığa, görmediğim bir hastaya gönderdiğim reçetesiz, mîzansız bir ilâcı istimâl eden, acaba şifâ mı bulur veyahut ölür?
Evet, sırrına, şunun sâye-i muzlimânesinde mazhar oldunuz. İşte her köye böyle ilâç göndermek.. eşkiyâlık ve husûmet derdiyle mültehap bulunan o vücuda, iltihâbı tezyid eden Hamidîlik (bugünkü anlamda Koruculuk) icrâ etmek ve ilâ âhir, acaba tedâvi mi, yoksa tesmîm midir, melekü'1-mevte yardım etmek midir?..
(Münâzarât, 24-25)
Yaklaşık yüz yıl önce, 1908’de, 2. Meşrûtiyet’in ilânından hemen sonra, doğudaki aşîretleri tek tek gezip, onlara Meşrûtiyetin güzelliğini, İstibdadın, yani baskı rejiminin çirkinliğini “olanca” açıklığı ile anlatan Bediüzzaman’ın, bu “acıklı” tespiti, ne yazık ki, günümüze ne kadar da uyuyor di mi!..
Mardin’in Mazıdağı ilçesi Bilge köyünde bir düğünde meydâna gelen o korkunç, yürekleri dağlayan, ciğerleri paralayan, içinde 24 yaşındaki gencecik, köy imamı, gelin ve de damadın da dahil olduğu, 17’si kadın, 6’sı çocuk günahsız mâsumları, toplam 45 kişiyi olay yerinde katleden, hatta ölmediğini fark ettiği kimselerin kafalarına tekrar kurşun sıkacak kadar acımasız bir câniliğin açıklaması yukarıdaki satırlardan başka acaba nedir?..
Ve, acaba Emniyet ve diğer güvenlikten sorumlu birimlerin halka karşı ne kadar mesafeli, ya da bu anlamda “ilgisiz” olduğunu biraz göstermiyor mu?.. Yani söylemek istediğim; bir “istihbarat zaâfiyeti” söz konusu değil midir bu olayda?.. Geçen, Adalet Bakanımız açıkladı; toplam 70 bin kişinin telefonu güvenlik ve de terörle mücadele sebebiyle, izinsiz “gizlice” dinlenmiş, diye.
Bu iki âilenin arasında husûmet, düşmanlık olduğu yıllardır biliyordu.. Emniyet olarak birkaç kişinin telefonu dinlemeye alınıp, düğün esnasında da birkaç Özel Harekatçı polisimiz, -sivil ya da resmi kıyafetle; hiç fark etmez- olay yerinde bulunup bu katliâmın önü alınamaz mıydı, diye düşünüyorum.
Ve, benzeri olayların bir daha meydana gelmemesi için, bu ülkenin bir vatandaşı olarak, bu konuda, bu anlamda, uyarıda bulunma hakkımın olduğunu düşünüyorum...
|
