Hüseyin Yılmaz

On günü hastanelerde olmak üzere, son iki haftayı yatakta geçirdim. Kendimi iyi hissettiğim zamanlarda Cengiz Çandar’ın TESEV’e hazırladığı raporu merakla okudum, ama bir solukta değil tabii, bir hastanın okuyabileceği bir tempoyla ve gıdım gıdım bir okuma tarzıyla..

Bu çalışmadan haberdardım ve Kürt sorununda şiddetin sona ermesi için belli başlı siyasi aktörlerin Çandar’la neleri paylaştıklarını merak edip duruyordum.

Cengiz Çandar iyi bir iş yaparak TESEV için hazırladığı raporda “PKK dağdan nasıl iner” sorusunun cevabını arıyor. Çandar, bunu sağlamanın ilk adımı olarak PKK’nın bir terör örgütü değil dördüncü Kürt isyanı olarak tanımlanması gerektiğine vurgu yapıyor. Bana göre PKK hadisesinin isyan tanımına uyan yanları vardır ama tam bir isyan sayılmaz. Bu durumu tanımlayacak en yakın terim Vendetta veya “siyasal kan davasıdır”. Bu ayrı bir tartışma konusu.

Dünyanın neresinde seçimlere katılım yüzde 87 olsa (yanlış okumadınız 87!) ve seçime giren onca partiden biri toplam oyların yarısını alsa, ona ‘ezici bir seçim zaferi’ denir. AK Parti’nin oyları Suriye’nin toplam nüfusuna eşit. Seçimde oy kullananların sayısı ise Suriye, Lübnan, İsrail (Filistinlilerle birlikte) ve Ürdün nüfusu kadar.

Ve düşünün ki, yüzde 87’lik katılımlı bir seçimde oyların yarısını elde etmiş olan parti, 2002’de yüzde 34, 2007’de rejimin üzerinde asker gölgesi inmişken yüzde 47 almış olsun ve oylarını yeniden arttırmış olsun.