Hüseyin Yılmaz

6 temmuzdaki görüşmesinde “Devletle barış konseyi üzerinde anlaştık. Devrimci halk savaşını durdurdum” diyen Öcalan, dün açıklanan görüşme notlarında “Ben söylemiyorum, PKK söylüyor; Devrimci halk savaşını geliştirme güçlerinin, hazırlıklarının olduğunu söylüyor” dedi.

Şu sözleri ise hem örgütte olan bitene müdahil olamamakla ilgili bir çaresizlik hem de bir

12 haziran gecesi Başbakan, meşhur balkona çıktı.

Önce “Bugün Türkiye kadar Ortadoğu, Kafkaslar, Balkanlar, Avrupa kazanmıştır” diyerek Gazze’ye, Beyrut’a, Diyarbakır’a, Saraybosna’ya selam gönderdi.

Sonra “Adnan Menderes’in, Hasan Polatkan’ın canlarını feda ettikleri demokrasi bu ülkede sarsılmaz bir güce ulaşıyor. Merhum Turgut Özal’ın hayalleri, özlemleri artık yerini bulmuştur” diyerek tarihe, köklerine...

Bir analiz çöplüğünde yaşıyoruz. Televizyonlardan, gazetelerden üzerimize kanaat yağıyor. Fikri takip yok, hafızalar balık, “Ama sen daha önce de böyle demiştin” diye hatırlatan da olmayınca düşen, yanılan, haksız çıkan, düştüğü yerden yeniden kalkıp yoruma, analize, projeksiyona, stratejiye, büyük büyük konuşmaya devam ediyor.

Bu yazı tamamen memleketin bu çok acil ihtiyacı tesbit edilerek kaleme alındı. Bir daha yapmasınlar, bugün yaparken de gün gelir arşivler açılır diye