Hüseyin Yılmaz

Şark ufuklarında uzak bir sâhili ablukaya alan fırtınanın dehşetini seyreden yolcuların yüzlerinde korku ve endişeden eser yok: Hem çok uzaktalar, hem gemileri çok büyük ve sağlam. Yıldırımlar yıldırımları kovalıyor; hırçın dalgalar dövüyor kayalıkları. Güvertedeki yolcuların kulaklarında dalga seslerine karışan canhıraş kadın ve çocuk feryâdları; şaraplarını yudumluyorlar neş’e içinde. Gazze kıyılarında zulmün, savaşın, sefâletin ümitsizliğe boğdurduğu mazlum Filistin Halkının avaz avaza yorgun, çâresiz ve me’yus çığlıkları yükseliyor... Kimin umurunda!...

İsrail ve Filistin meselesini defalarca yazdım, yazmak da gerekiyor. Zirâ İsrail’in Filistin’e revâ gördüğü zulüm, Hitler’in Yahudilere revâ gördüğünden geri değildir. Hattâ bir çok noktadan daha insafsızca ve daha dehşetlidir.
İnsanî Yardım Vakfı İHH, bütün dünyada sevaş ve felâket bölgelerine insanlık eli uzatan bir yardım müessesesi. İnsanlık vasfı taşıyanların insanlık borcu, bu eli öpmektir; köpek gibi ısırmak değil. Ama İsrail ısırıyor. Çünkü imhâsına azmettiği mazlum Filistin halkına uzanan yardım elini bile düşman görüyor.

(Bu esasen bir deklarasyon metnidir.
Analiz Merkezi Yayın Yönetmeni Fatih Tezcan`ın, 2008 yazında kaleme aldığı bu metni, Gazze Katliamı`nın yıldönümünde tekrar yayımlarken yakınmak, kınamak ve boykot etmek gibi etkinliklerimizin temelinde bu başlıktan taviz vermeyen bir perspektif sahibi olmamız gerektiğini savunuyoruz.)
Dünya üzerinde her halkın self-determinasyon (kendi geleceğini belirleme) ve otonomi (kendi kendini yönetme) hakkı vardır. Bu diğer halklar için olduğu gibi Yahudi halkı için de geçerli olabilir.