Hüseyin Yılmaz

12 Eylül Darbesini gerçekleştiren Firavunların yargılandığını görmek, ömrümün ender büyük saâdetlerindendir... İkbâllerini devleti parselleyerek taçlandırmak isteyen bir avuç generalin Sağ-Sol çatışmalarını tertip ve körükleyerek 10 yılda milleti bir kan gölü ve ızdırab gayyasına sürmüş olması, şüphesiz büyük bir acı idi. Ama ondan bin beter daha acı olanı ise, bu kanlı arenanın mîmârlarının sahneye 12 Eylül sabahı “kurtarıcı” olarak çıkmalarıdır... Haysıyet kırıcı, bedenden önce ruhlarımızı katleden bir tecelli!..

Mefhumların alaca karanlığında ilerliyoruz... Hazân sisleri çökmüş kesif ormanların ürpertisi var içimizde... Bütün şekiller yumuşamış, bütün hendeseler erimiş... Kelimelerin muayyeniyeti yerini bulanık bir akıntıya bırakmış... Hiçbir mefhum zihnimize külliyetiyle intikâl etmiyor, tek bir mefhum kafalar adedince farklı mânâlarla arz-ı endâm ediyor. Babillilerin hazîn âkibeti bile bizim için saâdet yüklü, artık birbirimizi anlayamıyoruz.

Önce Fırıncı Abi geldi.

Sonra Çantacı Abi.

Yetmiş yaşını aşmış iki iyi insan, iki iyi dindar.

Kürt Meselesi’ni cemaatlerin içinden gelip de benim kadar yazan, konuşan, ifâde eden başka birileri var mı? Bilmiyorum... “Doğu Gerçeği ve Müslüman Kürtler” adlı eserim Timaş Yayınları’nca neşredildiğinde (1991-92) Cemaatler Kürt Meselesi’nde sağır bir sessizlik ve ürkekliğin içinde idiler.

Geçtiğimiz hafta sonu Ankara’da gerçekleştirilen “Risâle-i Nur ve Sanat Çalıştayı” güzel bir toplantıydı. Her şeyden önce iyi niyetle tertiplenmişti. Maksat, Risale-i Nurlardaki san’at ve bediiyata “akademisyen”lerin gözüyle baktırmak ve dikkatleri çekmekti. İlim adamlarının tesbitleri dikkat ve takdire şâyândı; tartışılıp tekemmül ettirilmeleri için iyi bir adım atılmıştı...
Toplantı ile ilgili haberler, neredeyse canlı yayın sür’atıyla Risalehaber’de yer almış, tebliğlerin de ilk fırsatta neşredilecekleri müjdelenmişti. Yâni neticeleri itibariyle umumî efkâra açık bir toplantı idi...
Yazılarımı tâkib edenler veya benimle temas hâlinde olanlar, çok kişiye mübalâğalı gelebilecek ölçülerde uydurukçaya karşı durduğumu, Risâle-i Nurların dilinin hıfzı noktasından hassasiyet gösterdiğimi bilirler.