Hüseyin Yılmaz

Bir gemi düşününüz, su almaya başlayan büyük bir gemi... Uzun zaman uçsuz bucaksız okyanusları aşmış, dev dalgaların alabora edemediği büyük bir gemiden bahsediyoruz.

Asırlarca hasım ülkelerin, korsanların hedefi olmuş... Biri ikisi başa çıkamayınca büyük ittifaklar kurup saldırmışlar; , onu batırmak için taarruzlar taarruzları kovalamış...

Bu yazıyı kaleme almaya başladığım âna kadar binlerce makaleye mevzu teşkil etmiş, binlerce tahlilin ışığını görmüş seçim neticelerine temas edecek değilim. Vaziyet ortada…

Üzerinde durmak istediğim husus, yeni anayasa ve çözüm hayatiyeti devam eden Kürt Meselesi…

Seçim safahatı boyunca zaman zaman asla tasvib etmediğim milliyetçi bir dili mecburiyet zannı ile tercih etmesine rağmen, Başbakan ve çekirdek kadrosunun ırkçı olmadığını biliyorum.

Bazı maçlar vardır, maçı kazanırsın ama sonuç “kupayı” almana yetmez.

Ezici bir galibiyete rağmen kupasız kalırsın.

AKP, büyük bir seçim zaferi kazandı.

Ama kupayı alamadı.

Şu sıralar, 12 Haziran sonrası kulaklara en çok çalınan sözcük uzlaşma ya da yeni anayasa için uzlaşma...

Tayyip Erdoğan, muhalefetin kapısını çalacağını, sivil toplumla diyalog kanalları açacağını söylüyor.

Ve ekliyor:

“Kılıçdaroğlu’nun da kapısını çalacağım.”

2011 seçimlerinin en başarılı iki partisi şüphesiz AKP ile BDP’dir. BDP 36 milletvekilliği kazandı. Bu vekillerin bazıları sosyalist, bazıları sağ gelenekten geliyor. Beklenti, bu isimlerin BDP’ye renklilik getirmesi; mevcut monolitik yapıyı çoğulculaştırması...

Keşke bu dirayeti gösterebilseler... Ben bu konuda maalesef çok da iyimser değilim.

Totaliter hareketler çeşitliliğe izin vermezler çünkü.

12 haziran gecesi Başbakan, meşhur balkona çıktı.

Önce “Bugün Türkiye kadar Ortadoğu, Kafkaslar, Balkanlar, Avrupa kazanmıştır” diyerek Gazze’ye, Beyrut’a, Diyarbakır’a, Saraybosna’ya selam gönderdi.

Sonra “Adnan Menderes’in, Hasan Polatkan’ın canlarını feda ettikleri demokrasi bu ülkede sarsılmaz bir güce ulaşıyor. Merhum Turgut Özal’ın hayalleri, özlemleri artık yerini bulmuştur” diyerek tarihe, köklerine...

Siyasi tarihimizin en muhteşem başarısını, seçimleri arka arkaya üç defa ve her seferinde oylarını arttırarak kazanan AKP ve Başbakan Erdoğan elde etti.

Her açıdan hak edilmiş bir başarı bu ve görebildiğim kadarıyla üç önemli ayağı var.

Birincisi, AKP’nin ekonomiyi bu kriz döneminde bile büyütebilmesi ve ülkenin her yanına hiç duraksamayan bir çabayla hizmet götürebilmesi, böylece vatandaşta belki de ilk kez “ben önemliyim, bana hizmet ediliyor” duygusu yaratması.