Hüseyin Yılmaz

Dostlar!

Fakir Nurlar'ı 1971'de Kâhta'da, kalbî Nur Talebelerinden Fırıncı Hacı İbrahim Abinin evinde tanıdı. Aradan 40 yıl geçmiş...

Risâle-i Nur ve Bediüzzaman'ın mücâdelesine elimden geldiğince iştirak etmeye çalıştım. Hep daha iyinin mücâdelesini verirken ayaklarıma takılanlar hep suyun başını zapt edenler oldu... Defalarca harice savurmak istediler... Bu savrulmalarda zaman zaman yaralandım, acılar yaşadım, yorulduğum oldu. Ama şükürler olsun ki, dâvâyı cümleden hep âli gördüm.

Bu sitede yakında yaşadığım son bir afarozu sizlerle paylaşmaya karar verdim. Zirâ "Kol kırılır yen içinde!" bir hakikat iken, hakkın üzerine kirli bir şal gibi örtülüyor ve bir çok zulmün perdesi hâline getiriliyor. Sanırım buna artık izin verilmemeli...

Devletin cemaatleri bir asırdır tehdit gibi gördüğü, irtica tehlikesi adı altında her vesileyle hırpaladığı bilinen şey... Ama çoğu zaman gözden uzak tutulan bir husus var ki, aynı Devlet cemaatlerin içine de kontrollerini ele geçirmek maksatlı çok kişileri ya yerleştiriyor, ya da içeridekileri bir şekilde istihdam ediyor.

Takdir edersiniz ki Devlet için bir cemaati bütün fertleri ile kontrol altında tutmak kolay değildir. Ama idâre mevkiindekileri kontrol altına almışsanız, cemaati de kontrol eder, olmadık istikametlere sevk eder, tuzaktan tuzağa sürükleyebilirsiniz.

Üstad Bediüzzaman Said-i Nursî'nin vefatından sonra Nurculuk hareketinin seyrini, kısmetse bir kitab hacmi ile kaleme almak istiyorum... Ama ondan önce son afarozla başlayarak bir girizgah yapma kararındayım... Önümüzdeki günlerde kısmetse okursunuz.

Hüseyin Yılmaz