Hüseyin Yılmaz

Ne var ki, içtimâî ve siyâsî hayatın meseleleri nokta-i nazarımı her şartta zabtettiklerinden çok tabiî bir şekil almadıkça veya bir zaruretin mecburiyeti olmadıkça başka sahalara bakamıyorum. Zaman zaman hayatımın zevkini de kaçıran bu nokta-i nazar inhisarından çok memnun olduğumu söyleyemem. Lâkin bir meselesi olmak, bir dâvânın ağır yükünün altına girmiş olmak kişiyi gönüllü bir esâretin mahkumu yapabiliyor. Çoğu zaman öyle olduğumu saklayacak da değilim…

İstanbul’dan uzak kalmak, içtimâî bir çok hâdise ve gelişmenin de uzağında kalmak demektir. Zaman zaman internet ve telefon sıkıntısı yaşadığımız bölgelerin de güzergâhımızda olması bâzı meselelere bir kaç gün sonra muttali olmamıza da sebep oldu. Ama neyse ki, dönüş başladı ve dağdan şehire doğru inmeye koyulduk.

Yine de uzaktan uzağa Türkiye’de olup bitenleri tâkib etmeye çalıştık tabiî… Kalın çizgilerin tamamının hayırda kesiştiğini, Türkiye’nin bir fetret devrini hızlı ve büyük adımlarla geride bırakmakta olduğunu keyifle gördük.

Türkiye’nin Somali çıkışı insânî bir destandı. Rahîm millet oluşun destanını elbirliği, gönül birliğiyle yazmanın zevkini yaşadık; büyük bahtıyârlıktı… Türkiye, bu yardım destanı ile ecdâdının ruhunu şâd etmekle kalmadı; dostlarının takdir ve hayranlığını kamçıladığı gibi, hasımlarının da korku ve endişelerini harekete geçirdi. Aman ne gâm!.. Korksunlar!..

Son vaka Mâvi Marmara zulüm ve küstahlığı ile Türkiye’yi fütursuzca karşısına alan İsrail’i şımartmaya devam eden Birleşmiş Milletler raporuna hükûmetin gösterdiği tepki bir başka fecrin müjdesidir, bir başka saâdetin kapılarını aralayacaktır. İslâm dünyasının böğrüne kirli ve alçakça bir hançer gibi saplanan İsrail’e, Ankara Süfyanizminin gönüllü veya gönülsüz dostluğu milletimizi boğuyordu. Altmış küsur yıllık bu tek taraflı zelil ve ahmakça dostluk sebebiyle bir buçuk milyarlık İslâm dünyasını küstürüyorduk. Kazancımız ise asıl hedefi kendi menfaatleri olan Amerika ve Batının sahte ve kıymetsiz, çoğu zaman da ağır bedeller ödediğimiz dostluk ve yardımı idi. Başlarını yesin!..

“İsrail dostluğu”nun yerini “İsrail düşmanlığı”na bırakması sadece Türkiye’nin değil, bütün İslâm dünyasının da kazancı olacaktır. İslâm ülkelerini birbirine kırdırmak için bin türlü dolap ve entrika çeviren Amerika ve şürekâsının düşman çehresinin ortaya çıkmasından daha büyük bir kazanç tasavvur edemiyorum. Zirâ düşmanı dost bilmekten kurtulmak, ondan gelen zararlardan da kurtulmak demektir.

İttihad-ı İslâm’ın kaderî sebeplerinin tezâhürleri ile dolu bir devri idrak ettiğimizi görmemek için kör olmak yetmez, ahmak ve budala olmak da gerekir… Hulâsa o müjde tecelliye dönüşmek üzere:

“Evet ümidvar olunuz.. Şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sadâ, İslâmın sadâsı olacaktır!.”

Bugün Gazetesi