Hüseyin Yılmaz

Yakın tarihin yaprakları arasında yapılan ufak bir seyahat bile, ehl-i tedkiki ellerini yana düşürecek kadar yorar. O sahifeler üzerindeki pek çok yalan ve uydurma tarih sahnesinden sarf-ı nazar edelim hele, Osmanlı’nın Din-i Mübin-i İslam’dan aldığı zımmi azınlıklar için gösterdiği tavır hep yanlış yorumlanmış, sanki devletin en nazik işleri – adem-i itimadsız ve kayıtsız – onlara “hibe” edilmiş gibi bir zan verilmeye çalışılmıştır.

Huyum da değil, yazma kaidem de… Şuna ya da buna nazire yapmayı hem beceremem, hem de nev-i şahsına münhasır olması gereken üslup anlayışıma ters bulurum.
Fakat geçende bir “refik” ve “eski” dostun kalem emeği beni düşüdürdü ve onun namına da sevindim.